تبلیغات
آمار و اطلاعات
تعداد مطالب:
39
موضوعات:
11
*

بقعه پیغمبران که در ۲۰ کیلومتری شمال شرق شهر سمنان و بر فراز کوهی بلند واقع شده است، مربوط به دوره قاجار است.

درباره شجرنامه این بقعه اطلاع صحیحى در دست نیست، اما طبق اعتقادات مردم سمنان و همچنین طبق مفاد کتیبه موجود، صاحبان بقعه از فرزندان نوح بن پیغمبر هستند که به نام‌ هاى سام‌ النبى و لا‌م‌ النبى مشهورند.

بارگاه پیغمبران شامل حرم، گنبد، ایوان و صحن است. حرم محوطه چهار گوشه است که در وسط آن، زیر گنبد و روى قبر، صندوق مشبک چوبین قرار دارد. این بقعه متبرکه دارای گنبد مخروطی شکل به شعاع ۲۰ متر و با گریو کوتاهی است که ارتفاع آن از سطح بام مقبره حدود ۴٫۵ متر است. همچنین این گنبد مخروطى، یک لایه و فاقد پوشش است. این حرم به صورت مربع شکل به مساحت ۵٫۵ متر مربع است که در وسط ضریح، فلزی سبز رنگ مشبک به طول ۳ متر و عرض ۲ و به ارتفاع ۲٫۷۰ متر بر روی قبر ساخته و نصب شده است و زیر آن سنگ مرمر قرار دارد و روی آن نسب پیغمبران حک شده است.

دو ایوان پیغمبران رو به جنوب و شرق است و دو طرف دیگر بقعه پرتگاه است. در یکى از این دو ایوان، کتیبه‌ اى از کاشى وجود دارد که مفاد آن چنین است: «در بیان شب شریف پیغمبران سیم و لام (ع) بدان که دو بزرگوار دو پیغمبرند از نسل نوح یکى سام و یکى لام. پیروان عراق بن سام بن نوحند. بناى سمنان از ایشان شده. از راه البرز به سمنان آمده و قلعه جنبندان و اسفنجان و ناسار و کوشمغنان و زاوغان را بنا نهاده و بعضى از مردم سمنان از نسل سام و لامند و وجه تسمیه سمنان آن است که باعث آن سمنک پیغمبر شده و کوه را سیمنک مى‌ نامند

تردیدى نیست که این مقبره یکى از معابد ایرانیان دوران باستان به خصوص اشکانیان بوده است. برخى احتمال مى‌ دهند که مربوط به آیین مهر در مذهب اشکانیان باشد.

در سال‌ هاى اخیر با هماهنگى اداره اوقاف و فرماندارى سمنان تعمیر و بازسازى این بقعه آغاز شد و با توجه به اینکه زائران به منظور زیارت بقعه، کوه مرتفعى را طی می کنند، در اطراف صحن شرقی ۹ حجره برای سکونت زائران وجود دارد که تعداد ۳ حجره آن در ضلع شمالی و ۳ حجره و یک انباری در ضلع شرقی و دو حجره در ضلع جنوبی بوده که برای استفاده زائرین مرمت شده است.

براى رفتن به پیغمبران باید از بزرگراه سمنان – شهرک صنعتی به سوی شمال در یک راهه شوسه حرکت کنیم، همچنین راه فرعی دیگری نیز از شهر درجزین به سوی شرق وجود دارد که این راه نیز چندان مناسب نیست.

این اثر در تاریخ ۵ آذر ۱۳۸۰ با شماره ثبت ۴۴۲۶ به‌ عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

PHOT0031.JPG

  • 296 بازدید
  • ۱۹ شهریور ۱۳۹۶

نظر شما